جنگجویان میجنگند ولی تاریخ نام سیاستمداران را به خاطر می سپارد.

اگر اشتباه نکنم این جمله بالا دیالوگ مربوط به فیلم (تروی )می باشد.

که دران پادشاه وقت از براد پیت (جنگجوی معروفش ) می خواهد تا در مقابل دشمنش بجنگد و

براد پیت علیرغم میل باطنی در نهایت به این جنگ تن در میدهد.

 در عکس بالا جنگجوی ما روح  الله است تا در برابر حریفان خود مبارزه می کند .

او تنها به خاطر عرق ملی و به پشتوانه دعای مردم پا برهنه خود مبارزه کرد و به کمتر از قهرمانی

تن در نداد .

او از میان پا برهنگان برخاست و برای پا برهنگان جنگید تا شاید در ناملایمات این روزگار

گل لبخندی را بر لبان ترکیده و هر چند برای اندک زمانی بکارد و روزی چند با انان فارغ از اوضاع و

احوال فلاکت بار روزگارشان شادمانی نماید واین پیروزی پابرهنگان را جشن گیرد.

اما سیاست مدار سیاست باز کیست؟

او کسی جز کرزی و خلیلی نیست تا با نهایت رذالت از افتخارات این قهرمان پا برهنه تاریخ ساز

 برای ثبت نام خویش در کتاب تاریخ تقلا میکنند .

و هر کدام می خواهند پیروزی این جنگجوی جوان را به نام خود رقم بزنند .

انان میخواهند تا این لبخند واقعی را نیز از چهره این مردم واقعی بربایند .

انان میخواهند از روح الله سر بلند  برای دست یابی به اهداف شوم سیاسی خود سود بجویند

و از او به عنوان نردبانی برای سیاست بازی های خود استفاده نمایند اما باید بدانند که

 مردم اریانا هیچ گاه جنگجویان و جنگجویان راستین نیز هیچ گاه مردم خود را از یاد نخواهند برد .

او برای بهترین بودن ۱۰ سال ممارست و تمرین کرد . 

او عالی مبارزه کرد و به شایستگی  نام خودش را در کتاب تاریخ جاودانه ساخت.

او ثابت کرد که یک جنگجو ی خوب اگر سیاست مدارهم  نباشد می تواند برگ زرینی از تاریخ

را به نام خود رقم بزند.

پایت همیشه نیک بادا نیک پا

در پایان سایتی که هرگز از این پیروزی ننوشت اینجا

_{ابر مرد آریانا}

_{دست مریزاد}

_{قهرمانی روح الله نیک پی را در المپیک پکن به تمامی هم میهنان عزیز تبریک می گویم}

خستگی را از تنم در اورد.

خیلی از بچه ها نوشته بودند که از خوشحالی گریه کرده اند

نمی دانم چه سری هست که در شادیهایمان نیز باید اشک بریزیم؟

 به هر حال تا باشد از این اشک ها باشد.

ولی من که این خبر خوشحال کننده را شنیدم یک تربوزه نذر کرده بودم فورا کشتمش و خوردمش

بهتر از گریه کردن بود.