آیا زندگی به کردنش می ارزد.

به اداره پلیس رفتم برای تمدید کارت اقامت

به نوجوان حدودا ۲۰ ساله ای برخوردم که از ناحیه پاها به سختی مجروح شده بود و در راه رفتن مشکل

داشت علتش را که جویا شدم گفت :

می خواستم برم ایتالیا و قاچاقبر ها مرا زیر یک اتوبوس توریستی ودر بین لاستیک های عقب از خود

شهر اتن جا سازی نمودند .

در یبن راه اتوبوس به شدت به یک دست انداز خورد و سرم به شدت به شاسی اتوبوس برخورد کردومن

بیهوش شدم و دیگر چیزی نفهمیدم و اتوبوس مرا به اندازه تقریبا ۳۰۰متر به دنبال خود کشیده بود و

چون لباسهایم در بین لاستیک اتوبوس گیر کرده بود به ناچار اتوبوس را نیز از حرکت انداخته بود.

من مدت یک هفته در کما بودم و چیزی را به یاد نداشتم.

وقتی به هوش امدم متوجه شدم که لگنم کاملا خورد شده و پای سمت راستم ۱۸۰ درجه پیچیده بود

وخون زیادی از من رفته بود ودر امبولانس نیز در ابتدای امر به من خون تزریق نموده بودند.

مدت ۵ ماه در بیمارستان بستری بودم و بعد مرخص شدم .

۲۰۰۰یورو با خود داشتم که در این سانحه کلا از بین رفت .

ولی در کل خدا عمر دوباره به من داد.

شاید به جرات بتوان گفت در یونان این گونه وقایع کاملا عادی و تقریبا به صورت روزمره در امده است و

روزی نیست که رادیو و تلویزیون یونان اخبار حوادث این چنینی را نشر ننماید

ولی سوال این جاست ایا این چنین بازی با زندگی به دستاوردهایش می ارزد؟

فحش

جالب است بدانید یونانی ها فحش ناموسی ندارند خوشبختانه

یعنی به خواهر و مادر همدیگر فحش نمی دهند .

وقتی علتش را جویا شدم گفتند ما معتقدیم کسی که فحش ناموسی میدهد برایش حادثه ای

اتفاق می افتد که باعث مرگش می شود .

باورش برایم سخت بود ولی شاید ....

ایرانیزاسیون(تعامل یا تقابل)

ایران را میتوان از معدود کشور هایی دانست که نقشی برجسته در خروج نیروهای شوروی از اریانا

و روی کار امدن دولت مجاهدین داشت.

اما پس از روی کار امدن مجاهدین ایران نتوانست ان گونه که باید و شاید در استحکام بخشیدن به این

دولت نوپا نقشی اساسی بازی کند و انقلاب و جریانهای مقاومت به بیراهه کشیده شد .

طالبان از پشت کوهها سرازیر شدند و برگ برنده به دست رقیب ایران یعنی پاکستان افتاد .

ایران بر خلاف پاکستان که از ازسال هر نوع کمکی چه انسانی چه لوژستیکی چه مالی و چه در سطح

سیاسی  برای طالبان دریغ نمی ورزید تنها به کمک های دوامدار نظامی خود به جریانات شمال بسنده

نمود واز دخالت مستقیم نظامی پرهیز نمود.

پس از حوادث ۱۱ سپتامبر و روی کار امدن دولت کرزی با حمایت جامعه جهانی و بخصوص امریکا ایران که

خود را در صحنه سیاسی اریانا منزوی می دید این بار نه از طریق نظامی بلکه از طریق مهره سازی

وارد عرصه کارزار شد .

شاید بتوان امریکا را بتوان بزرگترین کشوری نامید که توانست اریانا را به تسخیر نظامی خود در اورد اما

در عرصه فرهنگی و نفوذ سیاسی ایران گوی سبقت را از دیگران ربوده است و این را می توان در

نفوذ نرم اما شتابدار ایران در اریانا در عرصه سیاسی فرهنگی تعبیر نمود.

در عرصه های باز سازی اریانا ایران سهم عمده ای را بر عهده داشته است که راه اهن هرات را میتوان

یکی از عمده ترین طرحهای ایران عنوان نمود.

بدون شک این گونه حاتم بخشی های ایران نمی تواند بدون هیچ نوع چشم داشتی باشد و یا به

عبارت گویا تر (سلام گرگ نمی تواند بی طمع باشد)

حال باید دید انتظارات تهران در قبال این کمک ها چیست؟

یکی از اصلی ترین پاسخی که مطرح می باشد طرح الصاق بخش هایی از اریانا از جمله هرات به خاک

ایران در اثر مداخلات سیاسی نظامی تفرقه افکنانه پی در پی و موجود نبودن یک حاکمیت مرکزی قوی در

اریانا ی کثیر الملیت می باشد .

باید گفت با حضور پر رنگ نظامی امریکا این فرضیه تا حدودی رنگ باخته اما از بین نرفته است چه اکنون

نیز دست های اشکارو پنهان  ایران در تمامی عرصه ها در شهر هرات هویداست.

اما چیزی که من می خواهم بگویم این است که ایران نه تنها به هرات بلکه تقریبا به تمام مناطق

شمالی اریانا نظر دارد و می خواهد با یکسان سازی فرهنگی اریانا نظر مردم تمامی این مناطق را

به خود مساعد ساخته و رمینه پذیرشش را در این مناطق مهیا نماید و در طرح های بعدی با ایالات

متحده بر سر تقسیم اراضی  به توافق برسد چه در دنیای سیاست هیچ چیزی دور از انتظار نخواهد بود